انسان ، باعث تابش آفتاب حقيقت و نور عنايت و لطف و فيض ازلى ، و رحمت سرمدى به قلب است . كوشش در اين راه بدون آراستگى به حسنات و پيراستگى از سيّئات ، محصولى نخواهد داشت . اسم اعظم خدا « مردى به ابويزيد گفت : به من خبر رسيده كه اسم اعظم خدا را مىدانى ، دوست دارم به من بياموزى . ابويزيد گفت : اسم اعظم خدا را مرز محدود و مشخصى نيست ، لكن دل خود را براى مقام يگانگى حضرت حق تعالى خالى دار . و توجّه به غير او را رها ساز ، و هرگاه چنين شدى هر كدام از اسماى خدا را خواستى انتخاب كن و بدان دعا كن ، كه به سبب آن در آنِ واحد از مشرق به مغرب سير خواهى نمود . آن مرد گفت : سبحان‌اللَّه ! مىشود مردى در آنِ واحد از مشرق تا مغرب سير كند ؟ ابويزيد گفت : آرى و اين كار نزد اصحاب سرّ كار مهمّى نيست ، كه تمام ماسوى اللَّه كلمه‌اى از كلمات اوست ، و از اين بالاتر اين كه خدا را بندگانى است كه در لامكان مىايستند ، به طورى كه مادون عرش ، زير پاى آنان قرار مىگيرد ، پس به هر جا كه خواهند دست يازند ، و هر چه خواهند برگيرند . آن مرد گفت : اين ديگر چه مقامى است ؟ گفت : مقام وصل توصيف بردار نيست » . « 1 » در هر صورت بدون رياضت ، البته رياضتى كه موافق با قواعد شرع باشد ، رسيدن به مقامات معنوى ، و رساندن قلب به نقطهء گرفتن الهامات و فيوضات حضرت حق ممكن نيست .

--> ( 1 ) - بحرالمعارف : 17 .